voor de donateurs van
Stichting Fondsenwerving Pacung-Bali
Frankrijk 5
KvK nr. 3411071
8422 DJ Nijeberkoop
ANBI geregistreerd.
tel. 0516-441424
giro: 7989043
Email: frank.van.akkeren@gmail.com
website:www.pacung.net
Nieuwsbrief nr 27.
Nijeberkoop, 7 december 2011.
In de media wordt regelmatig kritisch gekeken naar de besteding van gelden die zijn gedoneerd ten behoeve van goede doelen. Niet zelden kunnen vraagtekens worden gezet bij die besteding. Hoe zit dat bij ons? Die vraag is heel snel beantwoord: de stichting ontkomt
natuurlijk niet aan het maken van kosten die niet rechtstreeks ten goede komen van het onderwijs in Bali. Wij hebben b.v. onze verplichte jaarlijkse inschrijvingskosten van het handelsregister, portokosten voor de nieuwsbrieven en (gereduceerde) notariskosten
voor nieuwe schenkingsakten. Tezamen echter minder dan 1 % van ons budget!
Bijna al ons geld komt dus rechtstreeks ten goede aan de activiteiten van onze zuster stichting de YGRP op Bali. Ter vergelijking: gemiddeld besteedden andere fondsenwervende goede doelen stichtingen 4.3 % van hun inkomsten aanbeheer en administratieen 5.9 %
aan wervingsacties'(cijfers CBF). En de vier bestuursleden van de stichting? Die krijgen niets en willen ook niets krijgen. Dus geen presentiegelden of reiskostenvergoeding voor het bijwonen van de vergaderingen. Géén vergoeding voor de jaarlijkse reizen naar
Bali. Wij als bestuursleden betalen dat volledig uit eigen portemonnee en vinden dat vanuit onze betrokkenheid bij de stichting ook de enige juiste manier.
Diegenen van de donateurs die het project in Pacung wel eens bezocht hebben, zullen die betrokkenheid onmiddellijk kunnen plaatsen. Het functionele jongerencentrum (alles wordt gedaan in paviljoens in de buitenlucht), de verbazingwekkende leergierigheid van
de kinderen, hun gedrevenheid en saamhorigheid, de wetenschap voor ons dat wij van veel jonge mensen de ogen kunnen openen . . . . .
Om dat allemaal onder uw aandacht te brengen en duidelijk te maken laten wij de docenten spreken:
Ons educatief programma bestaat nu al weer 8 jaar! Gedurende deze 8 jaar hebben wij een ongelooflijk snelle ontwikkeling doorgemaakt. Niet alleen op het gebied van kennis maar juist ook in de manier waarop wij, als medewerkers hebben leren lesgeven, kennis vergaren,
veel les materiaal zelf ontwerpen en daardoor inspirerende leerkrachten zijn geworden. Dit wordt duidelijk door het enthousiasme van de kinderen die met ons meegroeien en bloeien.
Ons Spelenderwijs Leren Programma (BSB genoemd in Pacung) lijkt in niets op het formele onderwijs. Daar heerst een starre en stijve hiërarchie: de leraar spreekt en de kinderen zwijgen, vragen zijn verboden. Het curriculum is op school
heilig en moet volgens een strak schema worden afgewerkt, zoals bijna overal in Indonesië. Er is bijna geen communicatie tussen leraar en leerling. Wij als medewerkers van BSB beseffen heel goed dat wij recht tegen het stijve formele onderwijs van ons land ingaan
( tegen de stroom op roeien).
In ons programma wordt alle kennis gepresenteerd op een manier die het voor de kinderen doet “leven”. Een wereld van spel dat inspireert en dat uitdaagt tot meedoen en het gebruiken van je fantasie. Wat heel erg belangrijk is: de kinderen ontmoeten op ons terrein
medewerkers die respect hebben voor hen, die hun vrienden zijn die de “wereld van het kind“ begrijpen en hen accepteren zoals ze zijn. Mensen die nieuwsgierigheid in kinderen willen wakker maken, die hun vermogen zich te verwonderen willen opwekken en die de
kinderen uitnodigen over alles te vragen en te blijven vragen. Niets is raar of fout!
In het begin vonden de kinderen ons gedrag, de manier waarop wij les gaven maar gek en dachten ze dat ze niets zouden kunnen leren bij ons. Geleidelijk aan gingen de kinderen het steeds leuker vinden, zij voelden zich geaccepteerd,
erkend en begrepen:
samen leren vanuit je eigen situatie. De kinderen begrepen de waarde van het meedoen aan BSB en kregen stap voor stap meer zelfvertrouwen. Door de jaren heen gingen steeds meer kinderen meedoen. Ook voor ons, medewerkers, was het in het begin heel erg moeilijk
om onszelf los te maken van de stijve en autoritaire manier van leraar zijn. Dit heeft ons allen veel tijd en oefenen gekost. Tijdens de opleiding aan de onderwijs universiteit kregen wij wat kennis toegeschoven maar geen woord over pedagogie.
Meedoen aan BSB betekent veel leren en oefenen: hoe kan ik nu het best kennis overdragen aan kinderen. Door bijna dagelijks onze rolmodellen ( Drs.Wayan Artika, Ibu Marga en pak Nyoman) te zien en te volgen en veel te oefenen heeft het BSB virus ons helemaal
veranderd: als persoon en als leerkracht. Wij willen heel graag dit virus verder doorgeven aan al onze jonge collega’s en hopen dat het virus zo besmettelijk is dat overal op Bali schoolkinderen net zoveel plezier aan leren gaan beleven als op BSB.